Καρκίνος Στομάχου
Επίμονα συμπτώματα όπως ανεξήγητη απώλεια βάρους, γρήγορος κορεσμός ή πόνος στο άνω μέρος της κοιλιάς χρειάζονται διερεύνηση, ιδιαίτερα όταν εμφανίζονται για πρώτη φορά ή επιδεινώνονται.
Τι είναι ο καρκίνος του στομάχου;
Ο καρκίνος του στομάχου αναπτύσσεται όταν κύτταρα του γαστρικού βλεννογόνου αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα και δημιουργούν κακοήθη όγκο.
Οι περισσότεροι καρκίνοι του στομάχου ξεκινούν από τα αδενικά κύτταρα του βλεννογόνου και χαρακτηρίζονται ως αδενοκαρκινώματα. Καθώς ο όγκος εξελίσσεται, μπορεί να διηθήσει βαθύτερα στρώματα του τοιχώματος του στομάχου, να επεκταθεί στους λεμφαδένες ή να δώσει μεταστάσεις σε άλλα όργανα.
Η ακριβής θέση του όγκου έχει επίσης σημασία για τον σχεδιασμό της θεραπείας και το είδος της επέμβασης που θα χρειαστεί.
Η έκταση της νόσου
Συμπτώματα
Ο καρκίνος του στομάχου στα αρχικά στάδια συχνά δεν προκαλεί ειδικά συμπτώματα. Όταν εμφανιστούν ενοχλήματα, αρκετά από αυτά μοιάζουν με πολύ συχνότερες και καλοήθεις παθήσεις του πεπτικού.
Τα συμπτώματα που χρειάζονται διερεύνηση είναι:
- επίμονος πόνος ή ενόχληση στο άνω μέρος της κοιλιάς
- αίσθημα πληρότητας μετά από μικρή ποσότητα φαγητού
- μειωμένη όρεξη
- ανεξήγητη απώλεια βάρους
- ναυτία ή έμετοι
- επίμονη δυσπεψία ή καύσος
- δυσκολία στην κατάποση όταν ο όγκος βρίσκεται κοντά στη γαστροοισοφαγική συμβολή
- μαύρα κόπρανα ή αιματέμεση λόγω αιμορραγίας
- κόπωση και αδυναμία λόγω αναιμίας
Αίτια και παράγοντες κινδύνου
Δεν υπάρχει ένα μοναδικό αίτιο που να προκαλεί καρκίνο του στομάχου. Η νόσος αναπτύσσεται συνήθως μέσα από έναν συνδυασμό γενετικών, περιβαλλοντικών και επίκτητων παραγόντων.
Ο σημαντικότερος γνωστός παράγοντας κινδύνου για πολλούς καρκίνους του στομάχου είναι η χρόνια λοίμωξη από Helicobacter pylori (ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού), η οποία σε βάθος χρόνου μπορεί να προκαλέσει χρόνια γαστρίτιδα, ατροφία και προκαρκινικές αλλοιώσεις του βλεννογόνου.
Άλλοι παράγοντες που έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο είναι:
- το κάπνισμα
- η μεγαλύτερη ηλικία
- οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του στομάχου
- χρόνια ατροφική γαστρίτιδα και εντερική μεταπλασία
- κακοήθης αναιμία
- προηγούμενη επέμβαση στο στομάχι
- διατροφή πλούσια σε πολύ αλατισμένα ή επεξεργασμένα τρόφιμα
- ορισμένα κληρονομικά σύνδρομα, όπως μεταλλάξεις του CDH1 που σχετίζονται με κληρονομικό διάχυτο καρκίνο του στομάχου
Η ύπαρξη ενός ή περισσότερων παραγόντων κινδύνου δεν σημαίνει ότι κάποιος θα εμφανίσει καρκίνο.
Διάγνωση
Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με γαστροσκόπηση και βιοψία
Γαστροσκόπηση
Η γαστροσκόπηση επιτρέπει την άμεση εξέταση του βλεννογόνου του στομάχου και τη λήψη πολλαπλών βιοψιών από οποιαδήποτε ύποπτη περιοχή.
Η ιστολογική εξέταση της βιοψίας είναι αυτή που επιβεβαιώνει αν πρόκειται για καρκίνο και προσφέρει πληροφορίες για τον τύπο του όγκου.
Αξονική τομογραφία
Μετά την επιβεβαίωση της διάγνωσης ακολουθεί σταδιοποίηση, συνήθως με αξονική τομογραφία θώρακος και κοιλίας/πυέλου, ώστε να εκτιμηθούν η τοπική έκταση, οι λεμφαδένες και πιθανές απομακρυσμένες μεταστάσεις.
Ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα
Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν χρειάζεται λεπτομερέστερη εκτίμηση του βάθους διήθησης του όγκου ή των γειτονικών λεμφαδένων, χρησιμοποιείται ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα.
Διαγνωστική λαπαροσκόπηση
Σε ορισμένους ασθενείς με δυνητικά εξαιρέσιμη αλλά πιο προχωρημένη νόσο πραγματοποιείται σταδιοποιητική λαπαροσκόπηση πριν από τη μεγάλη χειρουργική επέμβαση. Με αυτήν μπορούν να εντοπιστούν πολύ μικρές περιτοναϊκές μεταστάσεις που δεν είναι πάντοτε ορατές στην αξονική τομογραφία.
Έλεγχος βιοδεικτών
Ιδιαίτερα στην προχωρημένη νόσο, ο όγκος εξετάζεται για συγκεκριμένα μοριακά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν την επιλογή θεραπείας, όπως HER2, PD-L1 και MSI/MMR. Σήμερα αξιολογούνται επίσης πρόσθετοι θεραπευτικοί στόχοι, όπως το CLDN18.2, ανάλογα με την περίπτωση.
Αντιμετώπιση
Η θεραπεία του καρκίνου του στομάχου σχεδιάζεται εξατομικευμένα και διεπιστημονικά, με βάση το στάδιο, τη θέση και τα βιολογικά χαρακτηριστικά του όγκου, αλλά και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.
Πολύ πρώιμη νόσος
Μικρές βλάβες που περιορίζονται στα επιφανειακά στρώματα και έχουν πολύ χαμηλό κίνδυνο λεμφαδενικής διασποράς μπορούν σε επιλεγμένους ασθενείς να αφαιρεθούν ενδοσκοπικά.
Εξαιρέσιμη νόσος
Σε αρκετούς ασθενείς με εντοπισμένο ή τοπικά προχωρημένο καρκίνο, η θεραπεία περιλαμβάνει συστηματική αγωγή πριν και μετά τη χειρουργική επέμβαση, σε συνδυασμό με ογκολογικά επαρκή γαστρεκτομή και λεμφαδενικό καθαρισμό.
Προχωρημένη ή μεταστατική νόσος
Όταν η νόσος δεν είναι εξαιρέσιμη ή έχει δώσει απομακρυσμένες μεταστάσεις, η θεραπεία βασίζεται κυρίως στη χημειοθεραπεία και, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του όγκου, σε ανοσοθεραπεία ή στοχευμένες θεραπείες.
Χειρουργική θεραπεία
Υφολική γαστρεκτομή
Όταν ο όγκος βρίσκεται στο κατώτερο ή μέσο τμήμα του στομάχου και μπορούν να εξασφαλιστούν επαρκή ογκολογικά όρια, αφαιρείται το τμήμα του στομάχου που περιέχει τον όγκο.
Το υπόλοιπο στομάχι συνδέεται στη συνέχεια με το λεπτό έντερο ώστε να αποκατασταθεί η συνέχεια του πεπτικού συστήματος.
Ολική γαστρεκτομή
Όταν ο όγκος καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του στομάχου, βρίσκεται σε θέση όπου δεν είναι ασφαλής η διατήρηση τμήματός του ή έχει διάχυτη ανάπτυξη, μπορεί να χρειαστεί αφαίρεση ολόκληρου του στομάχου.
Ο οισοφάγος συνδέεται απευθείας με το λεπτό έντερο, επιτρέποντας στον ασθενή να συνεχίσει να σιτίζεται από το στόμα μετά την αποκατάσταση.
Λεμφαδενικός καθαρισμός
Η αφαίρεση των λεμφαδένων γύρω από το στομάχι αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ογκολογικής επέμβασης.
Στη σύγχρονη θεραπεία του εξαιρέσιμου γαστρικού καρκίνου, η γαστρεκτομή συνδυάζεται σε εξειδικευμένα κέντρα με εκτεταμένο λεμφαδενικό καθαρισμό, συνήθως τύπου D2, ώστε να επιτευχθεί σωστή ογκολογική αφαίρεση και ακριβής σταδιοποίηση.
Λαπαροσκοπική και ρομποτική γαστρεκτομή
Σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς η γαστρεκτομή μπορεί να πραγματοποιηθεί με ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση, λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά.
Η επιλογή δεν γίνεται μόνο με βάση το μέγεθος των τομών. Προτεραιότητα παραμένει η ασφαλής και πλήρης ογκολογική αφαίρεση, ενώ ιδιαίτερη σημασία έχει η εμπειρία του χειρουργού και του κέντρου στις συγκεκριμένες επεμβάσεις.
Μετά την επέμβαση / αποκατάσταση
Μετά από γαστρεκτομή, η σίτιση επανέρχεται σταδιακά καθώς αποκαθίσταται η λειτουργία του πεπτικού. Η κινητοποίηση ξεκινά νωρίς και η διάρκεια της νοσηλείας εξαρτάται από το είδος της επέμβασης και την πορεία της ανάρρωσης.
Μακροπρόθεσμα, οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζεται να προσαρμόσουν τον τρόπο με τον οποίο τρώνε. Συνήθως βοηθούν μικρότερα και συχνότερα γεύματα, επειδή η χωρητικότητα του στομάχου έχει μειωθεί ή, μετά από ολική γαστρεκτομή, το στομάχι έχει αφαιρεθεί πλήρως.
Μετά από ολική γαστρεκτομή —και σε ορισμένους ασθενείς μετά από υφολική— χρειάζεται επίσης παρακολούθηση της θρέψης και πιθανών ελλείψεων, ιδιαίτερα της βιταμίνης Β12, του σιδήρου και άλλων μικροθρεπτικών συστατικών. Η διατροφική υποστήριξη αποτελεί ουσιαστικό μέρος της μετεγχειρητικής φροντίδας.
Η παρακολούθηση συνεχίζεται και ογκολογικά, με επανεξετάσεις και εξετάσεις ανάλογα με το στάδιο της νόσου και τη θεραπεία που έχει προηγηθεί.
Συχνές ερωτήσεις
Επικοινωνήστε μαζί μας
Για πληροφορίες σχετικά με παθήσεις, επεμβάσεις ή για τον προγραμματισμό της επίσκεψής σας, επικοινωνήστε με το ιατρείο.
Τηλέφωνο επικοινωνίας