Χειρουργική Κηλών

Τι είναι η χειρουργική κηλών;

Η κήλη δημιουργείται όταν λίπος, έντερο ή άλλος ιστός προβάλλει μέσα από ένα αδύναμο σημείο ή άνοιγμα του κοιλιακού τοιχώματος. Η χειρουργική θεραπεία έχει ως στόχο να επαναφέρει το περιεχόμενο της κήλης στην κοιλιά και να αποκαταστήσει το σημείο του τοιχώματος που έχει εξασθενήσει.

Η αποκατάσταση μπορεί να γίνει με ράμματα, με χρήση χειρουργικού πλέγματος ή με συνδυασμό τεχνικών. Η επιλογή δεν είναι ίδια για όλες τις κήλες. Στη μεγάλη πλειονότητα των επεμβάσεων βουβωνοκήλης στους ενήλικες προτιμάται αποκατάσταση με πλέγμα, καθώς μειώνει τον κίνδυνο υποτροπής. Στις μετεγχειρητικές κήλες επίσης οι σύγχρονες οδηγίες συστήνουν κατά κανόνα αποκατάσταση με πλέγμα.

Ο τρόπος αποκατάστασης επιλέγεται ανάλογα με τη θέση και το μέγεθος της κήλης, το αν έχει υποτροπιάσει, το ιστορικό προηγούμενων επεμβάσεων και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.


Χειρουργική Κηλών

Πότε εφαρμόζεται;

Η χειρουργική αντιμετώπιση αφορά διαφορετικούς τύπους κήλης, όπως:

  • Βουβωνοκήλη
  • Μηροκήλη
  • Ομφαλοκήλη
  • Επιγαστρική κήλη
  • Μετεγχειρητική κήλη
  • άλλες, λιγότερο συχνές κήλες του κοιλιακού τοιχώματος

Το χειρουργείο εξετάζεται κυρίως όταν η κήλη προκαλεί πόνο ή ενόχληση, περιορίζει τις καθημερινές δραστηριότητες, μεγαλώνει ή εμφανίζει επιπλοκές. Στις μετεγχειρητικές κήλες, για παράδειγμα, η επίδραση των συμπτωμάτων στην ποιότητα ζωής αποτελεί βασικό κριτήριο για την απόφαση της επέμβασης.


Πότε δεν χρειάζεται άμεσα χειρουργείο;

Σε ορισμένους ασθενείς με ασυμπτωματική ή ελάχιστα συμπτωματική βουβωνοκήλη, η παρακολούθηση αποτελεί ασφαλή επιλογή, εφόσον έχει προηγηθεί σωστή αξιολόγηση και ο ασθενής γνωρίζει ποια συμπτώματα χρειάζονται επανεκτίμηση. Αντίστοιχα, ορισμένες ανατάξιμες μετεγχειρητικές κήλες χωρίς σημαντικά συμπτώματα μπορούν να παρακολουθούνται.

Η απόφαση είναι διαφορετική όταν η κήλη προκαλεί σημαντικά συμπτώματα ή έχει αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών.

Πότε χρειάζεται επείγουσα εκτίμηση;

Ο ξαφνικός έντονος πόνος σε μια κήλη, ιδιαίτερα όταν η διόγκωση γίνεται σκληρή και δεν υποχωρεί, ή όταν συνυπάρχουν ναυτία, έμετοι και διάταση της κοιλιάς, χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Τα συμπτώματα μπορεί να σχετίζονται με περίσφιξη ή απόφραξη του εντέρου, καταστάσεις που ενδέχεται να απαιτούν επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση.


Προεγχειρητικός έλεγχος

Σε πολλές κήλες η διάγνωση γίνεται με την κλινική εξέταση και δεν χρειάζεται εκτεταμένος απεικονιστικός έλεγχος.

Το υπερηχογράφημα, η αξονική ή μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιούνται όταν η διάγνωση δεν είναι σαφής ή όταν χρειάζεται καλύτερη χαρτογράφηση μιας μεγάλης, υποτροπιάζουσας ή μετεγχειρητικής κήλης. Στις μετεγχειρητικές κήλες που πρόκειται να χειρουργηθούν, η αξονική ή η μαγνητική τομογραφία βοηθούν και στον προεγχειρητικό σχεδιασμό.

Πριν από προγραμματισμένη επέμβαση αξιολογούνται επίσης:

  • η γενική κατάσταση και τα συνοδά νοσήματα
  • τυχόν προηγούμενες επεμβάσεις στην κοιλιά
  • η φαρμακευτική αγωγή
  • το κάπνισμα
  • το σωματικό βάρος
  • ο σακχαρώδης διαβήτης
  • σε μεγαλύτερες επεμβάσεις κοιλιακού τοιχώματος, η θρέψη και η φυσική κατάσταση

Ιδιαίτερα στις μετεγχειρητικές κήλες, το κάπνισμα, το αυξημένο σωματικό βάρος και ο ανεπαρκώς ρυθμισμένος διαβήτης αυξάνουν τον κίνδυνο επιπλοκών και υποτροπής, γι’ αυτό όπου είναι εφικτό προηγείται κατάλληλη προετοιμασία.


Πώς πραγματοποιείται η αποκατάσταση μιας κήλης;

Αναγνώριση της κήλης

Εντοπίζονται το άνοιγμα του κοιλιακού τοιχώματος και οι ιστοί που έχουν προβάλει μέσα από αυτό.

Επαναφορά του περιεχομένου

Το λίπος ή το τμήμα του εντέρου που βρίσκεται μέσα στον κηλικό σάκο επαναφέρεται στη φυσιολογική του θέση.

Αποκατάσταση του κοιλιακού τοιχώματος

Το χάσμα κλείνει ή ανακατασκευάζεται με τρόπο που αποκαθιστά τη συνέχεια και τη λειτουργία του κοιλιακού τοιχώματος.

Ενίσχυση όπου χρειάζεται

Σε πολλές κήλες τοποθετείται χειρουργικό πλέγμα, ώστε να ενισχυθεί η περιοχή και να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπής. Η θέση και το είδος του πλέγματος επιλέγονται ανάλογα με την κήλη και την τεχνική που χρησιμοποιείται. Για τις μετεγχειρητικές κήλες της μέσης γραμμής, οι ευρωπαϊκές οδηγίες προτιμούν την τοποθέτηση του πλέγματος σε οπισθομυϊκό επίπεδο όταν αυτό είναι κατάλληλο.


Πλέγμα ή ράμματα;

Το πλέγμα λειτουργεί ως ενίσχυση της αποκατάστασης και μειώνει τον κίνδυνο να εμφανιστεί ξανά η κήλη σε πολλές κατηγορίες ασθενών.

Στη βουβωνοκήλη, η αποκατάσταση με πλέγμα συστήνεται για την πλειονότητα των ενηλίκων. Υπάρχουν όμως και τεχνικές χωρίς πλέγμα, κυρίως η Shouldice, οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε προσεκτικά επιλεγμένους ασθενείς όταν υπάρχει η κατάλληλη χειρουργική εμπειρία.

Στις ομφαλοκήλες και επιγαστρικές κήλες, η χρήση πλέγματος μειώνει επίσης τις υποτροπές, αν και η τεχνική προσαρμόζεται στο μέγεθος του ελλείμματος και στα χαρακτηριστικά της κήλης.

Το πλέγμα δεν αντικαθιστά το κοιλιακό τοίχωμα. Χρησιμοποιείται για να ενισχύσει την αποκατάσταση και τοποθετείται σε συγκεκριμένο ανατομικό επίπεδο ανάλογα με την τεχνική και τον τύπο της κήλης.


Ανοικτή, λαπαροσκοπική ή ρομποτική προσέγγιση;

Ανοικτή χειρουργική

Η κήλη προσεγγίζεται μέσω τομής πάνω ή κοντά στην περιοχή του ελλείμματος.

Η ανοικτή τεχνική παραμένει εξαιρετικά σημαντική και σε αρκετές κήλες αποτελεί την κατάλληλη επιλογή. Στη βουβωνοκήλη, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επέμβαση Lichtenstein.

Λαπαροσκοπική χειρουργική

Η επέμβαση πραγματοποιείται μέσα από μικρές τομές με κάμερα και ειδικά εργαλεία.

Στη βουβωνοκήλη χρησιμοποιούνται κυρίως οι τεχνικές TAPP και TEP. Οι σύγχρονες HerniaSurge οδηγίες αναφέρουν ότι, όταν υπάρχει η απαιτούμενη εμπειρία, οι λαπαροενδοσκοπικές τεχνικές συνδέονται με ταχύτερη ανάρρωση και μικρότερο κίνδυνο χρόνιου πόνου σε σχέση με την ανοικτή Lichtenstein σε κατάλληλους ασθενείς.

Σε κοιλιακές και μετεγχειρητικές κήλες η λαπαροσκοπική προσέγγιση αποτελεί επίσης μία από τις διαθέσιμες επιλογές και έχει συνδεθεί με μικρότερο κίνδυνο λοίμωξης του χειρουργικού τραύματος σε σχέση με την ανοικτή τεχνική.

Ρομποτική χειρουργική

Η ρομποτική χειρουργική χρησιμοποιεί επίσης μικρές τομές, με τον χειρουργό να ελέγχει αρθρωτά εργαλεία μέσω ειδικής κονσόλας.

Μπορεί να διευκολύνει ορισμένες πιο σύνθετες ανακατασκευές του κοιλιακού τοιχώματος. Η επιλογή της όμως δεν γίνεται επειδή είναι «νεότερη» τεχνολογία, αλλά όταν προσφέρει τεχνικό πλεονέκτημα στη συγκεκριμένη επέμβαση.

Η μικρότερη τομή δεν είναι από μόνη της κριτήριο επιτυχίας. Η κατάλληλη τεχνική είναι εκείνη που επιτρέπει ασφαλή αποκατάσταση του κοιλιακού τοιχώματος με μικρό κίνδυνο υποτροπής και χρόνιου πόνου.


Σύνθετες και μεγάλες μετεγχειρητικές κήλες

Σε μεγάλες ή πολύπλοκες μετεγχειρητικές κήλες, τα άκρα του κοιλιακού τοιχώματος μπορεί να έχουν απομακρυνθεί τόσο ώστε να μην μπορούν να ενωθούν χωρίς τάση.

Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζονται πιο σύνθετες τεχνικές ανακατασκευής του κοιλιακού τοιχώματος, όπως τεχνικές μυοπεριτονιακής απελευθέρωσης ή component separation. Η αξονική τομογραφία πριν από την επέμβαση βοηθά να εκτιμηθεί η έκταση του ελλείμματος και η πιθανότητα να χρειαστούν αυτές οι τεχνικές.


Τι να περιμένει ο ασθενής αμέσως μετά;

Η μετεγχειρητική πορεία εξαρτάται αρκετά από το είδος της κήλης και την έκταση της επέμβασης.

Μετά από μια απλή προγραμματισμένη αποκατάσταση βουβωνοκήλης ή μικρής ομφαλοκήλης, η νοσηλεία είναι συνήθως σύντομη και αρκετοί ασθενείς επιστρέφουν στο σπίτι την ίδια ημέρα.

Μεγάλες μετεγχειρητικές κήλες και σύνθετες ανακατασκευές του κοιλιακού τοιχώματος απαιτούν μεγαλύτερη παρακολούθηση.

Τις πρώτες ημέρες είναι αναμενόμενα:

  • πόνος ή αίσθημα τραβήγματος στην περιοχή
  • ήπιο οίδημα ή μελανιά γύρω από τις τομές
  • σταδιακή αύξηση της κινητικότητας
  • ανάλογα με την επέμβαση, προσωρινός περιορισμός της έντονης σωματικής δραστηριότητας

Αποκατάσταση και επιστροφή στην καθημερινότητα

Οι Γενικοί Χειρουργοί πλέον συνιστούν πρώιμη κινητοποίηση μετά την επέμβαση.

Η επιστροφή στην εργασία και στις καθημερινές δραστηριότητες εξαρτάται από το είδος της αποκατάστασης, το μέγεθος της κήλης και τις απαιτήσεις της εργασίας. Μετά από μικρότερες επεμβάσεις η επάνοδος είναι αρκετά γρήγορη, ενώ μετά από εκτεταμένη ανακατασκευή κοιλιακού τοιχώματος χρειάζεται περισσότερος χρόνος.


Πιθανοί κίνδυνοι και επιπλοκές

Οι πιθανές επιπλοκές διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο και την έκταση της επέμβασης και μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • αιμορραγία ή αιμάτωμα
  • συλλογή υγρού (seroma)
  • λοίμωξη του τραύματος
  • λοίμωξη του πλέγματος
  • τραυματισμό γειτονικών δομών
  • χρόνιο πόνο ή ενόχληση
  • υποτροπή της κήλης

Στη βουβωνοκήλη δίνεται ιδιαίτερη σημασία στον χρόνιο μετεγχειρητικό πόνο, ενώ στις μεγαλύτερες κοιλιακές κήλες σημαντικά ζητήματα είναι επίσης οι επιπλοκές του τραύματος και η υποτροπή.


Τι προσφέρει η χειρουργική αποκατάσταση;

Η επέμβαση επιδιώκει να αποκαταστήσει το αδύναμο σημείο του κοιλιακού τοιχώματος, να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα και να μειώσει την πιθανότητα η κήλη να εμφανιστεί ξανά ή να προκαλέσει επιπλοκές.

Στις μεγαλύτερες μετεγχειρητικές κήλες, ένας επιπλέον στόχος είναι η αποκατάσταση της λειτουργίας του κοιλιακού τοιχώματος, όχι μόνο η εξαφάνιση της εξωτερικής διόγκωσης. Η ποιότητα ζωής του ασθενούς αποτελεί πλέον σημαντικό κριτήριο τόσο στην απόφαση για χειρουργείο όσο και στην αξιολόγηση του αποτελέσματός του.


Συχνές ερωτήσεις

Επικοινωνήστε μαζί μας

Για πληροφορίες σχετικά με παθήσεις, επεμβάσεις ή για τον προγραμματισμό της επίσκεψής σας, επικοινωνήστε με το ιατρείο.

Τηλέφωνο επικοινωνίας

6973343185

E-mail

gtheodoroleas@gmail.com
Κύλιση στην κορυφή